அறுவடைத்திருநாள்

அறுவடைத்திருநாள் 

அகிலம் போற்றும்  நன்னாள் 

பருவத்தே  பயிர்  செய்ய 

பக்குவமாய்  நாற்றிட்டு 

திங்கள்  காலத்தில் 

தீர்வு காண

மாரிச்செல்வத்தை எதிர்பார்த்து 

ஏறுபூட்டி  உழுது 

ஏத்தம்  இட்டு 

உழுதவன்  உயிராய் நினைத்து 

காத்திருக்க.... 

பசும்புல்  பட்டாடைய் 

பாந்தமாய்   தெரிய 

பதமாய்  பயிர்  வளர்ந்து 

ஓங்கி  நிற்கும் நெற்பயிர்கள் 

ஒவ்வொன்றாய்  உறுதி  செய்யும் 

உழவனின்  ஊதியத்தை... 

ஒற்றுமையாய் கூடி  நின்று 

குடும்பமாய்  மகிழ்ந்திட 

தைத்திருநாளில்  இன்பம்  பெருகி 

ஆதவனைக்  கும்பிட்டு 

அண்டம் பசியாற 

படியளக்கும்  பொன்னாள் 

எங்கள்  வாழ்வின்  திருநாள். 

பொங்கல்  திருநாள்  வாழ்த்துக்கள் 

வாழ்க்கை களம்

சிறுநதி ஓடை

பசும்புற்  பாதை 

காரிருள்  வனத்திலே 

கடும்பனி  நேரத்திலே 

ஆதவன் கிழக்கிலே 

திசை காட்ட  வந்தது 

வாழ்க்கை களம் என்றது 

வாழ்ந்து  பார்க்க  சொன்னது.

செங்மாங்கனி  மரத்திலே 

சுவை திரள்  கனிகள் 

பசியாற்றுமோ.... 

சுவையீட்டு கூட்ட  சொல்லிசை 

பாட்டில்  இல்லையோ.... 

சுவைத்து  மகிழ்ந்தேன் 

வாழ்க்கை கையிலோ..... 

வேடதாரிகள்

பரம்பொருளிடம்  வழி கேட்டால் 

பசும்புல்லும்  பாதை  வகுக்கும் 

கற்சிலை  கண்ணில்  வந்து 

கதை  ஆட்டம்  சொல்கிறது 

வேடம்  இட்ட  மனிதர்கள் 

இனம்  காண  இன்னுயிர் பெருகிறது 

வேதம்  சொல்லும்  பாடம்  என்ன 

வகை  காணும்  மொழி  என்ன 

வார்த்தை  கோர  வரம்புயில்லை 

மனிதர்கள்  போடும்  நாடக  மேடை 

மதியூகம்  மாற்றம்  காணும் 

வேடதாரிகள்  வாழ்க்கை  சொல்லும் 

நயவஞ்சக  பேச்சிலே 

அநாகரிக  போக்கிலே 

நலிந்த மக்கள் வாழ்க்கை  எங்கு  செல்லும்....... 

வேடதாரிகள்  விதி  என்றால் 

மதி  சொல்லும்  மார்க்கம் 

புதிய  பாதை  காணும். 

காகிதத்தாள்

சாக்கடையை  சந்தனமாக்கும் 

சட்டென்று  சகதியில்  தள்ளும் 

சிலுவை காயங்களை  உண்டாக்கும் 

சாத்தான்களை  சாத்தியமாக்கும் 

விரட்டிச்செல்ல  வாழ்க்கை  சொல்லும் 

விதியை  தன்வசம்  கொள்ளும் 

விருந்து  உண்ண  வழிவகுக்கும் 

விகாரங்கள்  கண்  முன்  காட்டும் 

தடுப்பணை  கொள்ளாது..... 

தாழ்ச்சி  கொள்ளாது....

கண்  அசைவு  நேரத்தில்  கை  மாறும்

காத்த  பெருமை  உன்னையே  சாறும் 

வாழ்க்கையே  புரட்டிப்போடும் 

வாழ்ந்த  கதை கண் முன் சொல்லும் 

தேடுதல் என்றும்  உன்னிலே 

தேடும் பாதை கண்ணிலே 

கூட கூட  குன்றாய்  சேரும் 

கால நேரம் கணக்காய் உணர்த்தும் 

காமெல்லாம் உன் புகழ் ஓங்கும்.

 

தன்னம்பிக்கை ஓளி

கருவறையில்  கருவாக 

தவழுகையில்  தரிசனமாக 

நடக்ககையில்  நாட்டியமாக 

படுக்கையில் பாதையாக 

பாடுகையில்  பண்பட்டு 

பேசுகையில்  பேரண்டமாக 

எழுதுகையில்  ஏகாந்தமாக 

கேட்டலில்  கருப்பொருளாக 

பார்க்கையில்  பரம்பொருளாக 

மனிதனில்  மனஉறுதி  மார்க்கமாக 

தன்னம்பிக்கையே  தழைக்கின்றது.

கடைப்பொம்மைகள்

கடை வீதி  பொம்மைகள் 

   கூடையடியில்  கொலுவீற்றன 

கருத்தாகி  கசிந்துருகி 

   வழிப்பட்டோம்  

உயிரற்ற   உருவங்கள் 

    உச்சியில்  வைத்தோம் 

மனிதர்களும்  கடைப்பொம்மையாய் 

    வேடிக்கை  பார்க்கின்றனர் 

வேற்றுமை  காட்டுகின்றனர் 

    உணர்ச்சியற்ற  உருவங்களாய் 

வலம்  வருகின்ற  மனிதர்கள் 

 கடைப்பொம்மைகளும் கடவுளாகும் 

மனிதர்களும்  கடைப்பொம்மையாவார்கள். 

பூமித்தாய்

       பெற்றத்தாய்  கருவறை 

                சிலமாதகாலம் 

         பெறாததாய்   கருவறை 

                எங்கள்  வாழ்நாள்  காலம்.

         படிப்படியாக  பண்பட்ட  நெஞ்சத்தை 

    உன்னில்  படிக்க  வைத்தாய் 

    பல்லுயிர்கள்  பசியாற 

    பாரம்  சுமந்தாள்.

    ஏறு  போல்  ஏற்றம்  தந்து 

    ஏணியானாள் 

     அன்னை  போல்  சீற்றம் (நிலநடுக்கம் )

        கொண்டு  பின்  அரவணைக்கிறாள்.

    ஆணிவேராய்   நின்று 

       அகிலம்   ஆள்கிறாள் 

     அளப்பரியா  தொண்டினை 

       நித்தம்  செய்கிறாள்.

      அனுஷணமும்   நில்லாது 

          தன்னை  சுற்றுகிறாள் 

     தாயே!  சற்றே  உறக்கம்  கொள் 

          நின்னையே   சரண்ணடைய 

                 தவம்  கொள்கிறேன்.